Eindejaars Nieuwsbrief 2017

Nieuwsbrief n.a.v. Het verhaal van de Emmaüsgangers (Lukas 14:13-26)

December is de maand waarin we terugkijken op het afgelopen jaar.
Wat hebben we meegemaakt, wat ligt er achter ons en wat verwachten we van het nieuwe jaar?

We zijn allemaal onderweg in het leven. Ieder op zijn eigen levenspad en ieder met een eigen unieke levensopdracht. Een prachtig thema dat we dit jaar onder andere met een groep van zestien personen mochten uitwerken in het schilderachtige Las Negras in Spanje.
Het levenspad kan soms verrassende wendingen nemen. Een bocht die je nog niet kon overzien, een plotselinge verandering die je leven danig beïnvloedt. Dat kan je dan ook flink van de wijs brengen. Het veroorzaakt soms verwarring, angst, ongeloof. Wat gebeurt er? We kennen allemaal dit soort ‘bochten’ in ons leven. Daarvoor hebben we elkaar nodig: mensen die met je mee wandelen, mensen die je willen ontmoeten. Anderen die je helpen om even stil te staan bij het leven en je de kans geven over gebeurtenissen te vertellen en je eigen verhaal te mogen delen, je levensvragen, je dillema’s. Niet doordraven en overleven, maar even stil staan.
Zoals een psalm zo mooi zegt, ‘Wees stil en weet’. Stilstaan is een voorwaarde voor verdieping. Daarom gaan sommige mensen naar een klooster. Even de stilte zoeken en niets moeten. Stilte die je kunt ervaren op een eiland ergens in een zonnig oord, in de bergen, aan zee of in bossen of juist in de drukte van een grote stad waar je niemand kent en waar je even alleen kunt zijn. Ieder heeft zo zijn eigen ‘kloosterervaring’. Jezus gaat veertig dagen de woestijn in en ook Mozes wordt, voordat hij zijn levensopdracht kan gaan uitvoeren, veertig jaar stilgezet in de woestijn. In het Bijbelverhaal van de Emmaüsgangers gaat het ook over een dergelijke levenservaring. Zij krijgen te maken met een verrassende wending van hun levenspad. Ze hadden zich een beeld gevormd van Jezus die Israël zou verlossen. Maar Hij werd veroordeeld en ter dood gebracht door hun hogepriesters en hun leiders. Deze heftige gebeurtenis bracht veel verdriet, angst en verwarring en riep vele vragen op! Daarbij hadden nog enkele vrouwen voor verwarring gezorgd, omdat zij vertelden dat Jezus’ graf leeg werd aangetroffen. In het verhaal van de Emmaüsgangers is Jezus opnieuw aanwezig in hun leven.
De God van de ontmoeting komt weer naar hen toe. Dat is het eerste dat mij opvalt in dit verhaal. God die de mens zoekt! Hij die wil bezoeken, op bezoek wil komen om jou en mij te ontmoeten op onze levensweg. En terwijl de mannen druk met elkaar in gesprek zijn om betekenis te zoeken in dit grote verlies, zet Jezus, die ze op dat moment niet herkennen, hen stil. Hij zet hen stil door een eenvoudige vraag te stellen: ‘Waar hebben jullie het over?’ Een vraag waarop Hij het antwoord al weet. Dit is duidelijk geen vraag om informatie te krijgen, maar een vraag om betrokken te zijn. Als ze Jezus verbaasd vragen of Hij dan niet weet wat er gebeurd is, stelt Hij opnieuw een vraag: ‘Wat dan?’ De Emmaüsgangers krijgen alle ruimte om hun verhaal uitgebreid te vertellen.
Jezus nodigt hen daartoe uit door het stellen van een paar mooie ‘interventievragen’. Zo noemen wij dat in het pastoraat en wat een prachtig pastoraal voorbeeld! Hij begrijpt de verwarring en hij begrijpt wat zij op dat moment nodig hebben. Het geeft hun de ruimte om hun verhaal te vertellen. De eerste vraag stelt Hij om hen stil te zetten en de tweede vraag ter verdieping, zodat ze hun verhaal kwijt kunnen. Als ze vervolgens hun verhaal verteld hebben, wijst Jezus hun op het geloof en het vertrouwen. Dat is een belangrijk thema op ons levenspad. Juist als er gebeurtenissen op je weg komen die je niet meer begrijpt, als angst, onmacht, verlies en verdriet je in hun greep houden, dan is het belangrijk om je verhaal kwijt te kunnen. Mensen die je zien staan, mensen die je willen ontmoeten, die even de juiste vraag stellen om je stil te zetten en die je de kans geven om je verhaal te vertellen. En mensen die je vervolgens aanmoedigen om geloof en vertrouwen te hebben.
Jezus begint duidelijk niet in eerste instantie met die stap van aanmoediging. Hij zou daarmee hun emoties ontkend hebben. Hij treedt de Emmaüsgangers met wijsheid tegemoet, wetend wat zij nodig hebben. Dat is de juiste volgorde! Aandacht, de ander zien, de ander zijn of haar verhaal laten vertellen, verdiepende vragen stellen die gericht zijn op ontmoeting en dialoog en dan pas komt Jezus met een aanmoediging om te geloven en te vertrouwen en geeft Hij onderwijs over het feit dat het evangelie ook een lijdensverhaal is. Lijden hoort bij het leven. En daarbij hebben wij elkaar nodig!

Met Stichting Koinonia proberen we aanwezig te zijn in het leven van mensen met hun levensvragen. Wij werken met een professioneel team, dat al vele jaren samenwerkt en zeer gemotiveerd is vanuit hun professie en vanuit een persoonlijke geloofsovertuiging. We stimuleren mensen in groei en het ontdekken van een persoonlijke levensopdracht, staan naast hen in het lijden als dat nodig is, mogen bidden om troost en heling. Op die wijze mogen we betrokken zijn in het leven van velen. Maar we zijn ook actief op een preventieve manier. We leiden mensen op om contextueel pastoraal werk te kunnen doen in kerken, instellingen of binnen hun eigen netwerk. We hebben onze groeicursus, waar mensen aan deelnemen die graag extra inspiratie willen opdoen om te kunnen groeien. We geven door het hele land lezingen en onderwijs en we delen het leven door met groepen mensen op reis te gaan om te werken aan een levensthema. Kijk op onze website voor de informatie over onze extra studieavonden, die komend jaar gepland staan! Interessante thema’s over groei, ontwikkeling en geloof. Deze avonden worden meestal gegeven in Drachten en in Gorinchem door docenten die ook op onze scholen les geven en in onze praktijken werken. Samen met een groot team van medewerkers en vrijwilligers dragen we de opdracht van Koinonia uit, delen het leven dat we van God ontvangen met elkaar!

Stichting Koinonia heeft ook een AMBI status. Dat wil zeggen dat wij erkend zijn door de belastingdienst als een instelling met een maatschappelijk belang. Daardoor zijn de giften die u aan onze stichting geeft aftrekbaar van de belasting. Op die wijze kunt u het werk van Stichting Koinonia ondersteunen. En deze steun hebben wij hard nodig. Wij zijn een hulpverleningsorganisatie die al 30 jaar bestaat, zonder overheidssubsidie. Dat heeft als groot voordeel dat onze tijd voor het grootste deel geïnvesteerd wordt in de zorg voor mensen, niet in de vele administratieve rompslomp waar veel gesubsidieerde instellingen in vastlopen. U kunt een bijdrage leveren door een gift te storten, zodat ons werk ook het komende jaar weer mogelijk is.

Wij danken u hartelijk voor uw steun en bemoediging en het vertrouwen dat u in onze organisatie hebt. Wij wensen u voor de decembermaand heel goede en gezegende feestdagen toe en een constructieve start voor 2018!

Hartelijke groet namens al onze medewerkers,

Hans Groeneboer
Erik van Winkelhoff
Stichting Koinonia
Website: www.koinonia.nl
ING Bank: NL93 INGB 0006 850 814